De verdrietige prinses


De verdrietige prinses 

IN HET SPAANS KLIK HIER >

EL AVE Y LA NIÑA

SONATINA

Van Rubén Darío

De prinses is verdrietig ... wat zal de prinses hebben?
Zuchten ontsnappen uit haar aardbeienmond,
die zijn lach heeft verloren, die zijn kleur heeft verloren.
De prinses is bleek in haar gouden stoel,
het toetsenbord van haar sonore sleutel is stom,
en in een vergeten glas valt een bloem flauw.

De tuin bevolkt de triomf van de pauwen.
Spraakzaam, de eigenaar zegt banale dingen,
en gekleed in het rood de narren pirouettes.
De prinses lacht niet, de prinses voelt niet;
De prinses achtervolgt de zwervende libel van een vage illusie aan de oostelijke hemel .

 

Denk je misschien aan de prins van Golconda of aan China,
of aan degene die zijn Spaanse koets heeft gestopt
om de zoetheid van het licht uit haar ogen te zien?
Of de koning van de eilanden van geurige rozen,
of de heerser van heldere diamanten,
of de trotse bezitter van de parels van Hormuz?

O, de arme prinses met de roze mond
wil een zwaluw zijn, ze wil een vlinder zijn,
lichte vleugels hebben, onder de hemel vliegen;
ga naar de zon door de lichtgevende schaal van een straal,
begroet de lelies met de verzen van mei
of verdwaal in de wind op de donder van de zee.

Booking.com

Zij wil niet langer in het paleis, noch het zilveren spinnewiel,
noch de betoverde havik, noch de scharlaken nar,
noch de unanieme zwanen op het azuurblauwe meer.
En de bloemen zijn bedroefd voor de bloem van het hof,
de jasmijn uit het oosten, de nelumbos (soort waterlelie) uit het noorden,
de dahlia's en rozen uit het zuiden uit het westen.

Arme kleine prinses met blauwe ogen!
Het is opgesloten in zijn goud, het is opgesloten in zijn tule,
in de marmeren kooi van het koninklijk paleis;
het prachtige paleis bewaakt door de wachters,
die honderd zwarten bewaken met hun honderd hellebaarden,
een windhond die niet slaapt en een kolossale draak.

Oh, gezegend is de hypsipyle die de pop verliet!
(De prinses is verdrietig, de prinses is bleek)
O geliefde visioen van goud, roos en ivoor!
Wie vliegt er naar het land waar een prins bestaat,
- de prinses is bleek, de prinses is verdrietig -,
helderder dan de dageraad, mooier dan april!

- "Stil, stil, prinses," zegt de feeënmoeder.
Te paard, met vleugels,
het zwaard aan zijn riem en de havik in zijn hand,
de gelukkige ridder die je aanbidt zonder je te zien,
en die van verre komt, overwinnaar van de dood,
om je lippen te verlichten met een kus van liefde 

La princesa está triste

SONATINA

Van Rubén Darío

La princesa está triste... ¿qué tendrá la princesa?

Los suspiros se escapan de su boca de fresa,

que ha perdido la risa, que ha perdido el color.

La princesa está pálida en su silla de oro,

está mudo el teclado de su clave sonoro,

y en un vaso, olvidada, se desmaya una flor.

 

El jardín puebla el triunfo de los pavos reales.

Parlanchina, la dueña dice cosas banales,

y vestido de rojo piruetea el bufón.

La princesa no ríe, la princesa no siente;

la princesa persigue por el cielo de Oriente

la libélula vaga de una vaga ilusión.

 

¿Piensa, acaso, en el príncipe de Golconda o de China,

o en el que ha detenido su carroza argentina

para ver de sus ojos la dulzura de luz?

¿O en el rey de las islas de las rosas fragantes,

o en el que es soberano de los claros diamantes,

o en el dueño orgulloso de las perlas de Ormuz?

¡Ay!, la pobre princesa de la boca de rosa

quiere ser golondrina, quiere ser mariposa,

tener alas ligeras, bajo el cielo volar;

ir al sol por la escala luminosa de un rayo,

saludar a los lirios con los versos de mayo

o perderse en el viento sobre el trueno del mar.

 

Ya no quiere el palacio, ni la rueca de plata,

ni el halcón encantado, ni el bufón escarlata,

ni los cisnes unánimes en el lago de azur.

Y están tristes las flores por la flor de la corte,

los jazmines de Oriente, los nelumbos del Norte,

de Occidente las dalias y las rosas del Sur.

 

¡Pobrecita princesa de los ojos azules!

Está presa en sus oros, está presa en sus tules,

en la jaula de mármol del palacio real;

el palacio soberbio que vigilan los guardas,

que custodian cien negros con sus cien alabardas,

un lebrel que no duerme y un dragón colosal.

 

¡Oh, quién fuera hipsipila que dejó la crisálida!

(La princesa está triste, la princesa está pálida)

¡Oh visión adorada de oro, rosa y marfil!

¡Quién volara a la tierra donde un príncipe existe,

—la princesa está pálida, la princesa está triste—,

más brillante que el alba, más hermoso que abril!

 

—«Calla, calla, princesa —dice el hada madrina—;

en caballo, con alas, hacia acá se encamina,

en el cinto la espada y en la mano el azor,

el feliz caballero que te adora sin verte,

y que llega de lejos, vencedor de la Muerte,

a encenderte los labios con un beso de amor».

 

MEER SPAANS NIEUWS IN HET NEDERLANDS VIND JE HIER

Wat gaan we ondernemen in Spanje?

Dit is misschien ook interessant:


«   »