El Torcal bij nacht: de poort naar de hemel


El Torcal bij nacht: de poort naar de hemel

Fonkelende stippen op oneindige afstanden. De Melkweg alleen al heeft miljarden sterren. Om de volledige schoonheid van de nachtelijke hemel te ontdekken, hoef je niet naar een onbewoond eiland te reizen. In de provincie Malaga is er een unieke plek om te genieten van een aantal fascinerende bezienswaardigheden

TorremolinosaEL TORCAL BIJ NACHT: DE POORT NAAR DE HEMEL, klassieke bars die een onvergetelijke ervaring bieden

Foto: TEl Torcal, in Antequera. / S. Salas - Surinenglish.com

Je hebt misschien geen geluk, maar als het een mooie dag is en er geen wolken zijn, is het alsof je de poort naar de hemel aanraakt. Pikzwart en zo dicht dat de nacht bijna vorm krijgt als hij het bezoekerscentrum op het hoogste punt van El Torcal omringt. Er is geen licht om de duisternis te doorbreken, behalve dat van de fakkels. De lucht lijkt te knetteren. U kunt het gefluit van een vogel of nachtelijk insect horen. Ergens blaft een berggeit.

Booking.com

"Als je sterren wilt zien, is dit de beste plek", zegt Francisco Gálvez, de manager van het Astronomisch Observatorium in het natuurreservaat El Torcal in Antequera. 

Hier, op 1.200 meter boven zeeniveau, zijn er geen stedelijke ontwikkelingen die kunstlicht of andere emissies veroorzaken die het uitzicht vertroebelen.

De meeste mensen die hier komen om naar de sterren te kijken, doen dat met enige hoop en verwachtingen van wat ze zullen zien. Velen van hen zullen op zoek zijn naar het Zuiderkruis, het legendarische sterrenbeeld dat ontdekkingsreizigers, avonturiers en zeevaarders gebruikten als een nachtelijk kompas om de oceanen van de wereld over te steken. En ook de Melkweg, met zijn meer dan een miljard sterren, die zich als de wijzer van een klok over de horizon uitstrekt.

Het is een paar minuten voor middernacht en de wind waait stevig tussen de duizend jaar oude rotsen van El Torcal. In perspectief lijken ze op de wolkenkrabbers van een enorme stenen stad. De lucht is droog en helder. De temperaturen, terwijl men in de stad Malaga over hittegolven spreekt, zijn erg laag en, zoals geadviseerd, dragen we allemaal warme kleding.

Een blik naar boven onthult een boeiend zintuiglijk schouwspel van de natuur. Duizenden sterren boven je, die hun vaste route volgen en een enorme, verreikende gewelf vormen. Het strekt zich uit over de oneindige hemel en maakt alles eronder klein.

"En 's nachts luister ik graag naar de sterren. Het zijn net vijfhonderd miljoen belletjes", luidt een passage uit het boek De kleine prins. Hier, in El Torcal, begint die passage pas echt logisch te worden.

Na een paar minuten staren in de oneindige duisternis, vergeet je geleidelijk alles om je heen. De lucht schijnt, de hartslag versnelt en de schoonheid van wat je ziet zorgt ervoor dat je sentimenteel begint te worden. De geest zweeft en het lichaam voelt lichter aan. Sterren zien is echter één ding. Het identificeren van de sterrenbeelden is een onmogelijke missie voor het ongetrainde oog.

Daarom is Francisco Gálvez hier. Hij leidt al 25 jaar astronomische waarnemingen vanuit El Torcal. Elke dinsdag, vrijdag en zaterdag vindt deze activiteit plaats, en het had bijna gecreëerd kunnen worden voor het concept van social distancing.

"Het enige wat je nodig hebt is een klapstoel en warme kleding. En je kunt beter te veel lagen hebben dan te weinig", zegt hij.

Francisco heeft een graad in wiskunde en lang haar. Hij kocht zijn eerste telescoop toen hij 12 jaar oud was. "Ik bracht mijn jeugd door in Melilla. Ik zag het in een etalage en het was liefde op het eerste gezicht", herinnert hij zich.

 

Duidelijke uitleg

Hij brengt een enorme hoeveelheid apparatuur mee, geladen in een busje dat hij naast het bezoekerscentrum parkeert. Het bestaat uit telescopen, kabels, camera's en statieven met contragewichten. Als ze eenmaal zijn opgesteld, zijn de twee telescopen zo hoog als een persoon. Ze hebben lenzen ter grootte van goed getrainde quadriceps en zijn verbonden met een projector die zichtbaar maakt wat normaal voor het menselijk oog verborgen is.

"De meeste mensen die komen, hebben de Melkweg nog nooit gezien en als ze dat doen, zijn ze erdoor gefascineerd. Het is ontzagwekkend", zegt hij. Maar wat is de Melkweg eigenlijk?

"Het is onze melkweg, van binnenuit gezien. Het is het grootste astronomische object dat we met het blote oog kunnen zien en het bestaat uit meer dan 150 miljard sterren", zegt Francisco, die zijn passie toont voor de nachtelijke hemel.

De uitleg die hij geeft is duidelijk en gemakkelijk te begrijpen. In tegenstelling tot wat door het menselijk oog wordt uitgezonden, onthult de telescoop een realiteit die niet statisch is. De Melkweg blijkt dynamisch en geanimeerd te zijn, doorkruist en dwaalde door een groot aantal sterren. Zelfs in het deel dat de karakteristieke rondingen in de lucht tekent, zoals spiraalarmen, zijn de sterren verrassend vluchtig. Door de telescoop zie je hoe ze ineens verdwijnen, en dan ergens anders weer tevoorschijn komen.

Hieraan moeten we toevoegen dat de Melkweg niet op zichzelf bestaat. Net als straatlantaarns die insecten aantrekken, wordt het omringd door kleine metgezellen. Deze mini-sterrenstelsels hebben een impact op de kern zelf. "We moeten de Melkweg niet zien als iets geïsoleerds. Samen met de satellieten vormt het een compleet systeem waarin elk element invloed heeft op het andere", zegt Francisco.

Technologie is ook een hulp bij El Torcal. Het beeld van een astronoom die hele nachten aan instrumenten en monitors in een controlekamer geklemd doorbrengt, zijn enige reis naar de keuken voor meer koffie, behoort tot het verleden. Automatisering betekent dat wat u ziet, via één computer kan worden bestuurd. Francisco maakt screenshots die hij vervolgens deelt met de mensen die deze sessies bijwonen.

Bij El Torcal is het zeer waarschijnlijk dat u kunt genieten van uitzichten waar anderen alleen maar van kunnen dromen. Als het niet de Melkweg is, zijn er andere opties. De maan, gezien door een telescoop, ziet er anders uit: bleekgrijs als cement, met kraters vermengd op het oppervlak, eruitziend als een uitgeholde kaas. Het is stil fascinerend.

Afgezien daarvan geldt de volgende les: de lucht leeft, en hoe! De zwakke lichten van de satellieten zijn vanaf hier met het blote oog zichtbaar. Plots verschijnt het ISS: dat is het bemande internationale ruimtestation. Het verdwijnt net zo snel. De snelheid waarmee het reist, bijna 30.000 kilometer per uur, maakt het slechts vaag waarneembaar.

Venus, met zijn indrukwekkende silhouet, beweegt zich ook naar de westelijke kant van El Torcal. Dan gaat er een vallende ster door de lucht erboven. Maar het is snel, te snel om zelfs maar een wens te doen.

 

ZORG DAT JE JE REIS NAAR el torcal NOOIT VERGEET.

SPAANS NIEUWS IN HET NEDERLANDS VIND JE HIER

Wat gaan we ondernemen in Andalusië?

Misschien ook interessant :


«   »